ကြွေးမြီ Vs ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု - စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများအတွက် မှန်ကန်သော ဘဏ္ဍာရေးဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်များ

ငွေကြေးအရင်းအနှီး ရရှိနိုင်မှု (Access to finance) သည် မြန်မာနိုင်ငံရှိ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများအတွက် အကြီးမားဆုံး စိန်ခေါ်မှုများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပါသည်။

စွန့်ဦးတီထွင်လုပ်ငန်းရှင်အများစုသည် လုပ်ငန်းတိုးတက်မှု အဆင့်ဆင့်တွင် "ငွေချေးသင့်သလား သို့မဟုတ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ (Investor) ခေါ်သင့်သလား" ဟူသော မေးခွန်းတစ်ခုတည်းကိုပင် မကြာခဏ ရင်ဆိုင်ရလေ့ရှိပါသည်။

ဤဆောင်းပါးတွင် ကြွေးမြီ (Debt) နှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု (Investment) တို့၏ ကွာခြားချက်များ၊ ၎င်းတို့၏ အားသာချက်များနှင့် စွန့်စားရနိုင်ခြေများ (Risks) အပြင် မြန်မာ့စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများအနေဖြင့် ပိုမိုမှန်ကန်သော ဘဏ္ဍာရေးဆုံးဖြတ်ချက်များကို မည်သို့ချမှတ်နိုင်ကြောင်း ရှင်းလင်းဖော်ပြထား ပါသည်။

ရွေးချယ်စရာ နည်းလမ်းနှစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း

၁။ Debt Financing (ကြွေးမြီဖြင့် ငွေကြေးရှာဖွေခြင်း) ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။

Debt ဆိုသည်မှာ ငွေကို ချေးယူပြီး သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ကာလတစ်ခုအတွင်း အတိုး (Interest) နှင့်တကွ ပြန်လည်ပေးဆပ်ရမည့် ပုံစံဖြစ်သည်။ 

တွေ့ရလေ့ရှိသော ဥပမာများ -

• ဘဏ်ချေးငွေများ။

• အသေးစားငွေချေးလုပ်ငန်းများ (Microfinance)။

• မိသားစု သို့မဟုတ် မိတ်ဆွေများထံမှ ချေးငွေများ။

• ကုန်ကြမ်းပေးသွင်းသူများထံမှ အကြွေးစနစ် (Trade credit)။

ဤစနစ်တွင် ငွေချေးသူသည် သင့်လုပ်ငန်း၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအစိတ်အပိုင်းကို ရယူခြင်းမရှိပါ။

၂။ Investment Financing (ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဖြင့် ငွေကြေးရှာဖွေခြင်း) ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။

Investment ဆိုသည်မှာ လုပ်ငန်းပိုင်ဆိုင်မှု (Ownership) သို့မဟုတ် အကျိုးအမြတ်ခွဲဝေမှု (Profit-sharing) ဖြင့် လဲလှယ်ကာ ငွေကြေးလက်ခံရယူခြင်း ဖြစ်သည်။ 

တွေ့ရလေ့ရှိသော ဥပမာများ -

• စီးပွားဖက်များ (Business partners)။

• Angel investors (စီးပွားရေးအကြံဉာဏ်နှင့် ငွေကြေးထောက်ပံ့သူများ)။

• မိသားစုမှ ရှယ်ယာထည့်ဝင်ခြင်း။

• ဖက်စပ်လုပ်ငန်းများ (Joint ventures)။

ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများသည် အကျိုးအမြတ်ကို မျှဝေခံစားသလို ဆုံးရှုံးနိုင်ခြေ (Risk) ကိုလည်း မျှဝေယူ ကြပါသည်။

ကဏ္ဍ (Aspect)	ကြွေးမြီ (Debt)	ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု (Investment)
ပိုင်ဆိုင်မှု	ပိုင်ဆိုင်မှု ပေးစရာမလိုပါ။	ပိုင်ဆိုင်မှု သို့မဟုတ် အမြတ်ရှယ်ယာ ပေးရသည်။
ပြန်လည်ပေးဆပ်ခြင်း	မဖြစ်မနေ ပေးဆပ်ရသည်။	ပုံသေ ပြန်ပေးဆပ်ရန် မလိုပါ။
စွန့်စားရမှု (Risk)	ငွေကြေးဖိအား များသည်။	လုပ်ငန်းအန္တရာယ်ကို မျှဝေခံစားသည်။
ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း	လုပ်ငန်းရှင်မှ အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။	ဆုံးဖြတ်ချက်များကို မျှဝေချမှတ်ရသည်။
ငွေစီးဆင်းမှုအပေါ် သက်ရောက်မှု	ချက်ချင်း သက်ရောက်မှုရှိသည်။ (အတိုးပေးရသဖြင့်)	ပျော့ပျောင်းမှု ရှိသည်။

ကြွေးမြီ (Debt) ယူတာက ဘယ်အချိန်မှာ အဆင်ပြေသလဲ။

အောက်ပါအချက်များနှင့် ကိုက်ညီလျှင် ငွေချေးခြင်းသည် ကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှုဖြစ်နိုင်ပါသည် -

၁။ ငွေကြေးစီးဆင်းမှု တည်ငြိမ်နေသောအခါ (Stable Cash Flow) 

သင့်လုပ်ငန်းတွင် ခန့်မှန်းတွက်ချက်နိုင်သော ဝင်ငွေရှိနေပါက ပုံမှန်ပြန်ဆပ်ရမည့် ငွေကြေးပမာဏကို စီမံခန့်ခွဲနိုင်သည်။ 

ဥပမာ - လစဉ် ပုံမှန်အော်ဒါများရှိနေသော လက်ကားဖြန့်ချီရေးလုပ်ငန်းတစ်ခုသည် ကုန်ပစ္စည်းစတော့ (Inventory) တိုးမြှင့်ရန် ဘဏ်ချေးငွေ ရယူခြင်း။

၂။ ကာလတို လိုအပ်ချက်များအတွက် 

ကြွေးမြီသည် အောက်ပါကိစ္စများအတွက် အဆင်ပြေပါသည် -

• စက်ပစ္စည်း ဝယ်ယူခြင်း။

• ကုန်ပစ္စည်း တိုးချဲ့ခြင်း။

• ယာယီ လုပ်ငန်းလည်ပတ်ငွေ (Temporary working capital) လိုအပ်ချက်။ 

ဤအရာများသည် အမြတ်အစွန်းကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရရှိစေနိုင်ပါသည်။

၃။ လုပ်ငန်းကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်လိုသောအခါ 

ငွေချေးခြင်းအားဖြင့် သင်သည် အောက်ပါတို့ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည် -

• ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်ခွင့် အာဏာ။

• လုပ်ငန်းပိုင်ဆိုင်မှု။

• ရေရှည်အကျိုးအမြတ်များ။ ရှင်းလင်းပြတ်သားသော မျှော်မှန်းချက် (Vision) ရှိသည့် တည်ထောင်သူများအတွက် ဤအချက်သည် အရေးကြီးပါသည်။

ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု (Investment) ထပ်ခေါ်တာက ဘယ်အချိန်မှာ ပိုကောင်းသလဲ

အောက်ပါအခြေအနေများတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုရှာဖွေခြင်းက ပိုမိုဉာဏ်ပညာပါသော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်နိုင်ပါသည် -

၁။ လုပ်ငန်း ကြီးထွားခါစ အဆင့်ဖြစ်နေသောအခါ 

စတင်တည်ထောင်စ လုပ်ငန်းများသည် တည်ငြိမ်သော ငွေစီးဆင်းမှု မရှိကြသေးပါ။ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ရယူခြင်းသည် ငွေပြန်ဆပ်ရမည့် ဖိအားကို လျော့နည်းစေပြီး လုပ်ငန်းကြီးထွားရန် အချိန်ရစေပါသည်။

၂။ ငွေကြေးအပြင် ကျွမ်းကျင်မှုပါ လိုအပ်သောအခါ 

ကောင်းမွန်သော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများသည် အောက်ပါတို့ကို ယူဆောင်လာတတ်ကြသည် -

• လုပ်ငန်းနယ်ပယ်ဆိုင်ရာ ဗဟုသုတ။

• စီးပွားရေး ကွန်ရက်များ (Networks)။

• မဟာဗျူဟာမြောက် လမ်းညွှန်မှုများ။ 

ဤအရာများသည် လုပ်ငန်းအတွေ့အကြုံနည်းပါးသေးသော လုပ်ငန်းရှင်များအတွက် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော အရာများဖြစ်သည်။

၃။ ကြီးထွားမှု မြန်ဆန်သော်လည်း စွန့်စားရမှု များသောအခါ 

အနာဂတ်ဝင်ငွေ မသေချာသေးပါက ပုံသေငွေပြန်ဆပ်ရမည့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးသည် လုပ်ငန်းကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုသည် ထိုစွန့်စားရမှု (Risk) ကို ဖြန့်ခွဲပေးပါသည်။

SME လုပ်ငန်းများ ကျူးလွန်မိတတ်သော အမှားများ

လုပ်ငန်းများစွာသည် အောက်ပါအချက်များကြောင့် အခက်အခဲတွေ့ကြရသည် -

• ငွေဝင်ငွေထွက် (Cash flow) ကို ကြိုတင်တွက်ချက်မှုမရှိဘဲ ငွေချေးခြင်း။

• ကာလရှည်လိုအပ်ချက်များအတွက် ကာလတိုချေးငွေများကို သုံးစွဲခြင်း။

• လုပ်ငန်းထိန်းချုပ်ခွင့် ဆုံးရှုံးမည်ကို ကြောက်ရွံ့ပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများကို ရှောင်ရှားခြင်း။

• ကိုယ်ပိုင်ငွေနှင့် လုပ်ငန်းသုံးငွေကို ရောနှောသုံးစွဲခြင်း။

• အတိုးနှုန်းနှင့် ပြန်ဆပ်ရမည့် ဖိအားကို လျှော့တွက်ခြင်း။

ကောင်းမွန်သော ဘဏ္ဍာရေးဆုံးဖြတ်ချက်များသည် စိတ်ခံစားချက်ပေါ် မူတည်ခြင်းမရှိဘဲ၊ စနစ်တကျ စီမံကိန်းချမှတ်မှု လိုအပ်ပါသည်။

စီးပွားရေးပညာရပ်များက မည်သို့ အထောက်အကူပြုသလဲ

BBA နှင့် MBA ပရိုဂရမ်များတွင် ကျောင်းသားများသည် အောက်ပါတို့ကို လေ့လာကြရသည် -

• အရင်းအနှီးဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်များ (Capital structure decisions)။

• စွန့်စားရမှုနှင့် ပြန်လည်ရရှိနိုင်မှု သုံးသပ်ခြင်း (Risk vs Return analysis)။

• ငွေကြေးစီးဆင်းမှုကို ခန့်မှန်းတွက်ချက်ခြင်း။

• ဘဏ္ဍာရေး မဟာဗျူဟာ ချမှတ်ခြင်း။

ဤကျွမ်းကျင်မှုများသည် လုပ်ငန်းရှင်များကို ကာလတို ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးသာမက ရေရှည်ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်မှုကိုပါ အထောက်အကူပြုမည့် ဘဏ္ဍာရေးနည်းလမ်းများကို ရွေးချယ်နိုင်စေပါသည်။

လက်တွေ့ကျသော ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်နည်း မူဘောင် (Decision Framework)

Debt သို့မဟုတ် Investment ကို မရွေးချယ်မီ အောက်ပါမေးခွန်းများကို ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးကြည့်ပါ -

• ငွေပြန်ဆပ်ဖို့အတွက် ငါ့လုပ်ငန်းရဲ့ ငွေကြေးစီးဆင်းမှု တည်ငြိမ်မှု ရှိရဲ့လား။

• ဒီငွေကို ဘာရည်ရွယ်ချက်အတွက် သုံးမှာလဲ။

• လုပ်ငန်းထိန်းချုပ်ခွင့် (Control) ဘယ်လောက်အထိ ခွဲဝေပေးနိုင်မလဲ။

• ငါ့လုပ်ငန်းအနေနဲ့ လက်တွေ့ကျကျ ဘယ်လောက်အထိ စွန့်စားနိုင်သလဲ။

• ငွေရင်းတစ်ခုတည်း လိုတာလား၊ လမ်းညွှန်မှုပါ လိုအပ်နေတာလား။

ရှင်းလင်းပြတ်သားသော အဖြေများသည် ပိုမိုထက်မြက်သော ရွေးချယ်မှုဆီသို့ ဦးတည်စေပါသည်။

နိဂုံးချုပ်အားဖြင့်ဆိုရလျှင်-

"ပြီးပြည့်စုံသော" ဘဏ္ဍာရေးနည်းလမ်းဟူ၍ မရှိပါ။

• ကြွေးမြီ (Debt) သည် ထိရောက်မှုရှိသော်လည်း အန္တရာယ်များသည်။

• ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု (Investment) သည် ပျော့ပျောင်းမှုရှိသော်လည်း ပိုင်ဆိုင်မှု ပေးရသဖြင့် တန်ဖိုးကြီးသည်။

ဉာဏ်အမျှော်အမြင်ရှိသော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များသည် ဖိအားကြောင့် (သို့မဟုတ်) အကျင့်ပါနေသောကြောင့် ရွေးချယ်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ မဟာဗျူဟာ၊ လုပ်ငန်းအဆင့်နှင့် ရေရှည်တည်တံ့ခိုင်မြဲမှုတို့အပေါ် မူတည်၍ ရွေးချယ်ကြပါသည်။

"အကောင်းဆုံးသော ဘဏ္ဍာရေးဆုံးဖြတ်ချက်ဆိုသည်မှာ ဈေးအသက်သာဆုံး နည်းလမ်းမဟုတ်ဘဲ သင့်လုပ်ငန်း ရှင်သန်ကြီးထွားနိုင်မည့် နည်းလမ်းသာ ဖြစ်ပါသည်။"